Μετά τη συζήτηση του νομοσχεδίου του Υπουργείου Οικονομικών με τίτλο: «Κύρωση της Σύμβασης μεταξύ της Ελληνικής Δημοκρατίας και της Δημοκρατίας της Σιγκαπούρης για την εξάλειψη της διπλής φορολογίας και την αποφυγή της φοροδιαφυγής αναφορικά με φόρους εισοδήματος και κεφαλαίου και του συνημμένου σε αυτή Πρωτοκόλλου», του οποίου ήμουν Εισηγητής, ανέφερα ότι
Κατόπιν πρόσκλησης του πάντα δραστήριου Προέδρου της ΔΕΕΠ Καβάλας Χαράλαμπου Δράκου προς τους εκπροσώπους της τοπικής κοινωνίας, παραβρέθηκα στην συνάντηση με εκπροσώπους αγροτών που πραγματοποιήθηκε στα γραφεία της τοπικής οργάνωσης της Νέας Δημοκρατίας στη Καβάλα.
Αυτή τη φορά στο στόχαστρο μπήκαν οι δηλώσεις της Προέδρου της Δημοκρατίας για τη Γενοκτονία των Ελλήνων του Πόντου και τον βάναυσο ξεριζωμό τους από τις πατρογονικές τους εστίες. Τουλάχιστον 353.000 ψυχές βασανίστηκαν, εκτοπίστηκαν και θανατώθηκαν από τις ορδές του κεμαλικού στρατού, ενώ την ίδια μοίρα είχαν περισσότεροι από 1.500.000 Αρμένιοι Χριστιανοί αδελφοί μας.
Στην αναγνώριση της Γενοκτονίας των Αρμενίων έχουν προχωρήσει, πέρα από την Ελλάδα, περί τα 33 κράτη (ανάμεσα τους και οι υπερδυνάμεις Γαλλία, Ρωσία και Η.Π.Α.).
Στην αναγνώριση τη της Γενοκτονίας των Ποντίων έχουν προχωρήσει μέχρι τώρα, πέρα από την Αρμενία, η Σουηδία και η Ολλανδία.
Αυτές τις απόψεις χαρακτήρισε για άλλη μια φορά η Τουρκία ως αβάσιμες και επιχείρησε για ακόμη μια φορά να αλλοιώσει την παραδεδεγμένη ιστορία, βαθαίνοντας το χάσμα μεταξύ των τριών λαών.
Επίσης, προσπάθησε να θέσει σε αναλογία την παρουσία του ελληνικού Στρατού στη Σμύρνη, ο οποίος βρέθηκε εκεί στο πλαίσιο της Συνθήκης των Σεβρών, με τις θηριωδίες του κεμαλικού στρατού, ο οποίος έκαιγε, εκκένωνε και θανάτωνε αδιάκριτα Έλληνες, Αρμένιους και Ασσυρίους.
Άραγε υπό ποιά συνθήκη ενεργούσε και ποια νομιμότητα τηρούσε τότε ο κεμαλικός στρατός; Ποια ανθρώπινα δικαιώματα αναγνώριζε και ποιά συναίνεση επεδίωκε;
Η Ελλάδα, ως Πατρίδα της Δημοκρατίας και του Διαλόγου, ανέκαθεν και σε όλα τα επίπεδα τηρούσε, τηρεί και θα τηρεί τις διεθνείς της δεσμεύσεις, συμβάλλοντας στην επίτευξη και την ενίσχυση της διεθνούς σταθερότητας σε μια γωνιά του κόσμου που δεινοπαθεί από τις απαρχές του πολιτισμού.
Η Κυβέρνησή μας έχει καταφέρει, μέσω της πολυσχιδούς και πολυπρισματικής διπλωματίας που έχει εφαρμόσει, να αναδειχθεί στο ρόλο που αρμόζει στη γεωγραφική της θέση και στην ιστορία της. Η χώρα μας πλέον αποτελεί έναν από τους πιο αξιόπιστους πυλώνες ανάπτυξης και συνεργασίας στη Μεσόγειο και αυτό προκαλεί παροξυσμό σε μια ήδη απογοητευμένη και αναποτελεσματική γείτονα, η οποία ταλανίζεται πλέον και από πολύ σοβαρά εσωτερικά προβλήματα.
